روانشناسی

یک یافته مرموز
برای این مطالعه ، محققان از تکنیکی که توسط Heiman ایجاد شد استفاده کردند که به آن ها اجازه جداسازی و توالی RNA پیام رسان را از انواع خاص سلول ها می دهد . RNA پیام رسان دستورالعمل های مربوط به پروتیین به اندامک های سلولی دارد و ریبوزوم ها ، که mRNA را مطالعه کرده و دستورها را با کشیدن اسیده ای آمینه در توالی درست ، به پروتیین ها ترجمه می کند .
تکنیک Heiman's شامل برچسب گذاری از نوع خاصی از سلول ها با پروتیین فلورسنت سبز است ، به طوری که وقتی یک نمونه از بافت آنالیز شد ، محققان می توانند از برچسب فلورسنت برای جداسازی و توالی RNA از تنها این سلول ها استفاده کنند . این به آن ها اجازه می دهد تا مشخص کنند که کدام پروتیین ها توسط انواع مختلفی از سلول ها تولید می شوند .
burge می گوید : " این به ویژه در سیستم عصبی مفید است که در آن شما انواع مختلفی از نورون ها را دارید و با هم درهم تنیده شده اند ، اگر می خواهید the را از یک نوع سلول خاص جدا کنید . "
در گروه های جداگانه موش ها ، محققان ریبوزوم را از نورون های projection یا D۲ یا D۲ تیز برچسب گذاری می کنند ، که ۹۵ درصد نورون ها را در the پیدا می کنند . آن ها این سلول ها را در موش های جوان ( ۶ هفته ) و موش های ۲ ساله که تقریبا ً برابر با انسان ها در ۷۰ یا ۸۰ است ، برچسب گذاری کردند .
Heiman می گوید : " این دو نوع از نورون ها در چندین بیماری عصبی مبتلا به پیری دخیل هستند ، بنابراین مهم است که درک کنیم که چگونه پیری طبیعی ، خواص سلولی و مولکولی آن ها را تغییر می دهد ."
در جذب محققان ، یک نتیجه مرموز ظهور می کند - - در نورون های D۱ از موش های پیر ( اما نه نورون ها از موش های جوان و یا نورون های D۲ از موش های مسن ) ، آن ها صدها ژن را یافتند که فقط یک قطعه کوتاه از توالی mRNA اصلی را بیان می کنند . این snippets که به مناطق ترجمه نشده ۳ ترجمه شده است ( UTRs ) به ریبوزوم متصل شده اند و ریبوزوم را از مونتاژ پروتیین های معمولی منع می کنند ، در حالی که این RNA های قبل از آن دیده شده اند ، بزرگی و ویژگی نوع سلول وابسته به سن واقعا ً بی سابقه بوده است .
The ۳ به نظر می رسید که از حدود ۴۰۰ ژن با طیف گسترده ای از توابع نشات می گیرد . در همین حال ، بسیاری از ژن های دیگر کاملا ً تحت تاثیر قرار نگرفتند .
برخی از ژن ها هستند که کاملا ً طبیعی هستند ، حتی در نورون های D۱ قدیمی . burge می گوید که ایجاد یک جنبه خاص از ژن ها به این پدیده کاملا ً جالب و مرموز است .
یافته های محققان به بررسی نقش احتمالی استرس اکسیداتیو در این تجمع ۳ ' منجر شد . نورون ها مقدار زیادی انرژی را سوزاند که می تواند رادیکال های آزاد را به عنوان محصولات جانبی تولید کند . برخلاف بسیاری از انواع دیگر سلول ها ، نورون ها جای خود را عوض نمی کنند ، بنابراین بر این باورند که در طول زمان مستعد آسیب انباشته از این رادیکال ها هستند .
تیم MIT نشان داد که فعال سازی مسیرهای واکنش استرس اکسیداتیو در نورون های کاسپاز - D در مقایسه با نورون های D۲ ، بالاتر بود ، و نشان می دهد که آن ها در واقع تحت آسیب اکسیداتیو بیشتری قرار دارند . محققان مدلی را برای تولید of ۳ isolated که شامل آنزیم نامیده می شود ، پیشنهاد می کنند ، که معمولا ً ریبوزوم را از mRNA بعد از ترجمه جدا می کند . این آنزیم حاوی خوشه های آهن - گوگرد است که می توانند به وسیله رادیکال های آزاد آسیب ببینند ، و در حذف ریبوزوم موثر ترند ، و سپس در mRNA گیر می افتند . این امر منجر به تقسیم RNA توسط مکانیزمی است که در بالادست ریبوزوم کار می کند .
burge می گوید : " ارسال سیگنال های عصبی انرژی زیادی لازم دارد . در طول زمان ، این منجر به آسیب اکسیداتیو ، و در مدل ما یکی از پروتین هایی است که در نهایت آسیب می بینند و تولید ۳ " UTRs " را تحریک می کند .

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...