روانشناسی

در جلسات تعطیلات و potlucks ، مردم محاسبات سریعی در مورد این که کدام غذاها را امتحان می کنند و چقدر برای هر کدام از آن ها استفاده می کنند انجام می دهند . عصب شناسان دانشگاه جانز هاپکینز یک منطقه مغزی پیدا کرده اند که به نظر می رسد به شدت به این تصمیمات مربوط به غذا متصل است .
محققان ، کار کردن با موش های صحرایی ، فعالیت عصبی قوی مربوط به انتخاب غذا را در یک بخش قبلی از مغز پیدا کردند . این یافته نشان می دهد که این ناحیه مغزی می تواند کلید توسعه درمان های پزشکی و درمان برای تشویق تغذیه سالم باشد . یافته ها برای انتشار در نشریه "ارتباطات طبیعت " تنظیم شده است .
دیوید Ottenheimer ، نویسنده برجسته دانشگاه جان هاپکینز ، که در علوم اعصاب مطالعه می کند ، گفت : " ما منطقه ای را در مغز پیدا کردیم که نشان دهنده درک ما از غذا به گونه ای کاملا ً غالب بود .
تیم تحقیق می خواست بداند که مغز چگونه و چه مقدار غذا می خورد وقتی که فردی گزینه های غذایی خوب دارد . گاهی اوقات هنگام نگاه کردن به منوهای رستوران و یا در یخچال در یخچال ، هر روز به صورت روزانه با هم روبرو می شوند .
این ممکن است به صورت خودکار به نظر برسد چون شما یک خط بوفه را حرکت می دهید ، اما وقتی کسی در نظر دارد که یا MAC و پنیر را خرد می کند، مغز باید به سرعت تعیین کند کدام یک از گزینه های کاملا ً مشابه - - هم خوش مزه ، هم هر دو کربوهیدرات - - هر دوی آن ها دارای کربوهیدرات هستند . Ottenheimer می گوید حتی اگر هردوی ما بتوانیم هر دوی آن ها را داشته باشیم ، غذای مورد نظر را احتمالا ً سریع تر و با گاز بزرگ تری می خوردند .
برای مطالعه این سوال ، محققان به موش ها دو نوشیدنی sugary مشابه دادند . موش ها آن را ترجیح می دادند که با sucrose بر روی یکی از آن ها sucrose ، و وقتی they را دریافت می کردند ، they'd آن را سریع تر لیس می زدند .
در طول چندین روز ، موش های صحرایی به یک نوشیدنی یا یک نوشیدنی داده شدند . در همین حال ، این تیم فعالیت مغز موش های صحرایی را دقیقا ً در همان لحظه ای که حیوانات متوجه شدند که drink به دست می آید را مورد بررسی قرار داده و نورون ها را که شور و هیجان sucrose را ثبت کرده اند و ناامیدی برای maltodextrin را نشان می دهند .
نورون های فعال در ناحیه ای به نام the شکمی ، یک نقطه طولانی مرتبط با پاداش و ادراک لذت ، بودند ، اما تصور می کردند که بیشتر نقش ثانویه دارند .
سپس ، تیم موش های صحرایی را با مجموعه متفاوتی از گزینه ها - یا نوشیدنی maltodextrin یا آب ساده معرفی کرد . در این سناریو ، وقتی موش های pallidum به maltodextrin رسیدند ، نورون های pallidum شکمی از این کار خوششان آمد که به دنبال sucrose بودند . این نشان می دهد که ناحیه مغز تصمیمات وابسته به زمینه را اتخاذ می کند و در هر زمانی بهترین گزینه غذایی را می گیرد .
یکی از مولفین ارشد پاتریشیا janak ، پروفسور برجسته بلومبرگ و علوم مغز و علوم عصبی گفت : " از آنجا که سیگنال دهی توسط نورون های حرکتی شکمی ، فورا ً وقتی تغییر می کند که موش درجه مورد علاقه خود را تغییر دهد ، ما این واکنش را به عنوان ارائه زمان واقعی از آنچه که در حال حاضر از گزینه های موجود خوشت می آید ، می بینیم . "
گام بعدی تعیین این است که سیگنال دهی در این بخش از مغز به چه معناست . آیا برای تقویت فعالیت های قبلی در جستجوی مواد غذایی استفاده می شود و باعث می شود که آن ها دوباره رخ دهند ؟ یا اینکه آیا برای اطلاع دادن به تصمیمات آینده و جانبداری از آن ها نسبت به یک جایزه غذا در طول دیگر زمانی که کسی با یک انتخاب غذا ارائه می شود ، به آن ها کمک می کند ؟
Ottenheimer گفت : " اطلاعات ما حاکی از آن است که تحقیقات بیشتر در مورد pallidum شکمی برای درک نحوه تصمیم گیری ما درباره خوردن ، حیاتی خواهد بود .

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...