روانشناسی

رند می گوید : " وقتی مردم درباره اخبار تقلبی و اطلاعات نادرست صحبت می کنند ، آن ها تقریبا ً همیشه در مورد این که همه چیز وحشتناک است ، بحث های بسیار شومی دارند .
حرکات چشمی کوچولو بر چگونگی تفاوت ما تاثیر می گذارند.
تاریخ :
۲۸ ژانویه ۲۰۱۹
مبدا :
دانشگاه روچستر
خلاصه :
محققان قبلا ً باور داشتند که تابع حساسیت کنتراست - - حداقل سطح سیاه و سفید که فرد برای تشخیص الگو نیاز دارد - - عمدتا ً توسط نور چشم و پردازش در مغز دیکته شده بود . حالا محققان توضیح می دهند که عامل دیگری در بازی وجود دارد : حساسیت کنتراست هم به حرکات چشمی کوچک بستگی دارد که یک فرد حتی از انجام آن آگاه نیست .
اغلب برای راننده مشکل است که در شب کسی را که در کنار جاده پیاده روی می کند ببیند - - به خصوص اگر فرد دارای رنگ های تیره باشد . یکی از عواملی که این مشکل را ایجاد می کند ، کاهش در کنتراست است ، ایجاد یک شی ، مانند یک فرد ، از پس زمینه آن دشوار است .
محققان قبلا ً باور داشتند که تابع حساسیت کنتراست - - حداقل سطح سیاه و سفید که فرد برای تشخیص الگو نیاز دارد - - عمدتا ً توسط نور چشم و پردازش در مغز دیکته شده بود . اکنون ، در مطالعه ای که در مجله joual ، محققان ، از جمله میشل Rucci در دانشگاه روچستر ، منتشر شد ، توضیح دهید که عامل دیگری در بازی وجود دارد : حساسیت به حرکات چشمی کوچک نیز بستگی دارد که فرد حتی از انجام آن آگاه نیست .
Rucci ، یک استاد علوم مغز و شناختی در راچستر ، می گوید : " از لحاظ تاریخی این جنبش ها تقریبا ً نادیده گرفته شده اند . اما آنچه به نظر می رسد در حال رخ دادن است این است که آن ها به روش های مختلفی از جمله عملکرد حساسیت ما کمک می کنند ."
زمانی که چشم خود را روی یک نقطه ثابت نگه داریم ، دنیا ممکن است پایدار به نظر برسد ، اما در سطح میکروسکوپی ، چشمان ما به طور مداوم jittering هستند . Rucci می گوید : " برخی از دانشمندان بر این باورند که چون آن ها بسیار کوچک هستند ، حرکات چشم ممکن است تاثیر چندانی نداشته باشند ، اما در مقایسه با اندازه نوری که در شبکیه دیده می شوند، آن ها بسیار بزرگ هستند و در حال تغییر ورودی شبکیه چشم هستند ."
به یک صحنه یا شی شبیه یک تصویر کامپیوتری که از پیکسل های مختلف یا نقاط مختلف تشکیل یافته است، فکر کنید . هر نقطه یک رنگ متفاوت ، شدت ، درخشندگی و غیره است . چشم ما سیگنال های هر یک از نقاط را دریافت کرده و سیگنال ها را به گیرنده های نوری در شبکیه چشم دوخت : آرایش این نقاط ، الگوی فضایی را ایجاد می کند که ما به عنوان یک صحنه یا شی درک می کنیم . اما اگر یک الگوی فضایی به عنوان یک تصویر ثابت پیش بینی شود ، زمانی که گیرنده های نوری retina's نسبت به سیگنال غیر حساس می شوند - - مانند یک دانش آموز که در کلاس حوصله اش سر می رود - - مانند دانش آموزی که در کلاس دیگر اطلاعات یک سان را تکرار می کند .
پژوهشگران مدت هاست می دانند که جنبش های بینایی کوچک - - همیشه jittering و در نقاط مختلف - - پیوسته سیگنال را به شبکیه منتقل می کنند و تصویر را تازه می کنند ، بنابراین محو نمی شود . Rucci می گوید : " با این حال ، تحقیقات جدید نشان می دهد که این جنبش ها کار بیشتری از محو شدن انجام می دهند ؛ آن ها یکی از مکانیسم های اصلی هستند که سیستم بصری براساس آن عمل می کند . حرکات چشم یک الگوی فضایی را به تغییرات زمانی شبکیه چشم تبدیل می کنند ."
این سیستم شبیه به آن دخیل در حس لامسه است : برای جمع آوری اطلاعات در مورد سطح یک جسم جامد ، ما به سادگی نوک انگشتان خود را روی سطح قرار نمی دهیم بلکه آن ها را به سمت هدف حرکت می دهیم . ما قادر هستیم که شی را براساس تعامل بین یک فرآیند حسی ( گیرنده های لمسی در انگشتان خود ) و یک فرآیند حرکتی ( روشی که نوک انگشتان ما را حرکت می دهیم ) درک کنیم .

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...