روانشناسی

مسابقه ای که در آسمان عصبی ساخته شده است: چگونه یک نورون آکسون را بزرگ می کند
دانشمندان رازهای جدید مولکولی را کشف می کنند تا این راز را کشف کنند .
تاریخ :
۴ فوریه ۲۰۱۹
مبدا :
دانشگاه کالیفرنیا - ریورساید
خلاصه :
در حالی که معماری عصبی که مسیول انتقال تکانش های الکتریکی است بیش از یک قرن شناخته شده است ، زیست شناسی پایه در پشت این که چگونه نورون یک عنصر و فقط آکسون را به دست آورد - - یک جز اساسی از نحوه برقراری ارتباط نورون ها - - همچنان یک راز باقی می ماند . در حال حاضر پژوهشگران سوییچ های ژنتیکی را توصیف می کنند که شکل گیری آکسون را شعله ور می سازد . کار آن ها بر روی دو جز مولکولی متمرکز است .
در حالی که معماری عصبی که مسیول انتقال تکانش های الکتریکی است بیش از یک قرن شناخته شده است ، زیست شناسی پایه در پشت این که چگونه نورون یک عنصر و فقط آکسون را به دست آورد - - یک جز اساسی از نحوه برقراری ارتباط نورون ها - - همچنان یک راز باقی می ماند .
در یک مقاله جدید ، محققی در دانشگاه کالیفرنیا ، ریورساید ، و همکارانش ، سوییچ های ژنتیکی را توصیف می کنند که شکل گیری آکسون را شعله ور می سازد . اثر آن ها بر روی دو بخش مولکولی ( - ) و ژن پیوندی ۲ ( PTBP۲ ) و ژن shootin ( SHTN۱ ) تمرکز دارد .
Sika ژنگ ، استادیار علوم پزشکی در دانشکده پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا ، ریورساید می گوید : " نورون ها خیلی از سلول های دیگر بدن متمایز هستند .
نورون ها اطلاعات را از طریق انگیزه های الکتریکی انتقال می دهند . این ایمپالس ها از آکسون بلند و بلند مدت عبور می کنند که از بدن مرکزی neuron's امتداد می یابد . در پایان آکسون ، ایمپالس که از فاصله یک شکاف به the fingerlike نورون همسایه به حرکت در می آید. این جرقه یک سیناپس ، اطلاعات را از یک سلول عصبی به بعدی منتقل می کند . مدار عصبی پیچیده هر عمل ، احساس را قادر می سازد و هر روز تجربه می کند .
ژنگ گفت : " به عنوان یک حوزه ، ما معمولا ً یک ژن را مطالعه می کنیم تا پدیده ای را درک کنیم ، اما یک ژن نمی تواند همه چیزهایی را که برای تولید آکسون در حال رخ دادن است ، توصیف کند .
مطالعات پیشین بیش از ۱۵۰ ژن را شناسایی کرده اند که نقش های متعددی در عملکرد آکسون بازی می کنند . ژنگ و تیم او از یافتن سطوح بیان کلی این ژن ها که نسبتا ً مسطح هستند ، متعجب شدند ، چون آکسون رشد می کند . اگر این ژن ها به وفور آن ها را تغییر نمی دهند ، چطور به نورون ها دیکته می کنند که آکسون ها تولید کنند ؟
این ژن ها ، ویژگی خود را از طریق فرآیند قانونگذاری ژن به نام splicing جایگزین تغییر می دهند . پیرایش جایگزین به یک ژن اجازه می دهد تا چندین پروتیین مشابه را با عملکردها یا هویت های مختلف تولید کند . طبق گفته ژنگ ، به نظر می رسد که این ژن ها به شانه یک کار جدید تبدیل می شوند - - در این مورد یک آکسون دارد .
PTBP۲ ، یک پروتیین متصل به آران ای ، می خواست در این مطالعه روی صحنه مرکزی شرکت کند . ژنگ و تیمش دریافتند که PTBP۲ در سلول های مغزی نابالغ به شدت افزایش یافته است. این پروتئین ، طراحی دقیق و دقیق آن رویداده ای پیرایش با عمل کردن مثل یک دستگاه مرکزی برای کنترل هر مرحله از فرآیندی است که یک آکسون ضروری و ضروری را تولید می کند .
در مرحله اولیه تشکیل آکسون ، PTBP۲ در the طولانی ژن SHTN۱ می چرخد که رشد آکسون را ترویج می کند . با بلوغ نورون ها ، PTBP۲ به تدریج منظم می شود و ژن SHTN۱ از isoform بلند به the کوتاه تغییر می کند . رشد Axon به عنوان نورون متوقف می شود و آکسون آن به مدار عصبی متصل می شود .
ژنگ گفت : " ما می توانیم به ما یک نقطه ورودی بدهیم تا بفهمیم چگونه تغییرات splicing برای ارتقای رشد آکسون رخ می دهد و ما می توانیم از این اطلاعات برای شوخی کردن آنچه که در سطح سلولی اتفاق می افتد ، استفاده کنیم و ما تنها در راس کوه یخی هستیم ."

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...