روانشناسی

بیش از نیمی از افراد مبتلا به بیماری لایم به طور موفقیت آمیز با آنتی بیوتیک ها درمان شده اند تا بیماری مزمن و گاهی ناتوان کننده داشته و علایم خستگی و مه مغز را که ممکن است سال ها بعد از عفونت اولیه آن ها مشخص شود , ایجاد کند . در یک مطالعه کوچک , محققان پزشکی جانز هاپکینز گزارش دادند که آن ها از فرم پیشرفته اسکن مغزی استفاده کرده اند تا نشان دهند که افراد مبتلا به سندروم بیماری لایم یک نشانه شیمیایی از التهاب گسترده مغزی در مقایسه با گروه کنترل سالم نشان می دهند .
محققان می گویند که نتایج این مطالعه که در ژورنال دات کام منتشر شده است , راه های جدیدی را برای درمان خستگی بلند مدت , درد , اختلال خواب و " مه مغز " مرتبط با بیماری آلزایمر پیشنهاد می کند .
جنیفر لاو , استادیار روانشناسی و علوم رفتاری در دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز و یکی از اولین نویسندگان گزارش این مطالعه می گوید : " ادبیات وجود دارد که حاکی از آن است که بیماران مبتلا به اسهال مزمن, دچار التهاب مزمن شده اند , اما تا به حال قادر به بررسی سلامت مغز نبودند . "
بیماری لایم یک عفونت باکتریایی است که از طریق گزش کنه به انسان منتقل می شود. تخمین زده می شود که بیماری لایم هر ساله با بیماری لایم تشخیص داده می شود و عفونت های آن ها می تواند با استفاده از آنتی بیوتیک درمان شود . پزشکان هنگام درمان خستگی و مه مغزی را حداقل شش ماه پس از درمان تشخیص می دهند . اطلاعات کمی در مورد علت یا چگونگی درمان آن معلوم نیست , و در حالی که مطالعات نشان داده اند که افراد مبتلا به آلزایمر نشانگرهای التهابی مانند کموکاین ها را بالا می برند , مشخص نیست که التهاب کجاست .
در طی دهه گذشته , محققان و همکارانش یک روش تصویربرداری با اچ آی پی ( pet ) را بهینه کردند که در آن به طور خاص مولکول های نشاندار شده - - یا به پروتئین متصل شده - به پروتئین متصل شونده به پروتیین متصل می شوند . در مغز , مغز استخوان در ابتدا توسط دو نوع سلول های ایمنی مغز یعنی میکروگلیا و آستروسیت , آزاد می شود .
با این نوع اسکن pet این تیم می گوید که می تواند سطوح تری فنیل - - و بنابراین سطوح التهاب , یا آستروسیت و میکروگلیا - را در سراسر مغز تجسم کند . آن ها قبلا ً از آن برای دیدن التهاب در مغز بازیکنان سابق nfl و همچنین مطالعه التهاب مغز در بیماری های اتوایمیون مانند لوپوس , استفاده کرده اند .
در مطالعه جدید , این گروه با محققان بیماری لایم مدرسه جانز هاپکینز متحد شد و اسکن های حیوان خانگی را با تشخیص بدون بیماری و بدون آن مقایسه کرد . همه بیماران سابقه بیماری لایم تایید شده یا احتمالی را داشتند , شواهدی از درمان و بدون سابقه افسردگی مشخص داشتند . همه آن ها حضور خستگی و حداقل یک نقص شناختی مانند مشکلات حافظه یا تمرکز را گزارش کرده بودند .
گروه شاهد و شاهد از نظر سن و شاخص توده بدنی تفاوت معنی داری نداشتند .
یافته ها نشان داد که در هشت ناحیه مختلف مغز بیماران مبتلا به سکته مغزی در مقایسه با گروه شاهد سطح بالاتری از تری گلیسرید را داشتند . به طور متوسط , زمانی که تمام نواحی مغز با هم ترکیب شدند و داده ها برای ژنوتیپ , منطقه مغزی , سن و شاخص توده بدنی تنظیم شد , تفاوت معنی داری بین سطوح کنترل بیماری و بیماران مبتلا به بیماری دیده شد .
" ما فکر می کردیم که ممکن است نواحی مغزی خاصی وجود داشته باشند که در برابر التهاب آسیب پذیرتر باشند و به طور انتخابی تحت تاثیر قرار گیرند , اما واقعا ً شبیه التهاب گسترده در سراسر مغز است . "

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...