روانشناسی

مطالعه فاز iii در بین بیماران مبتلا به tsc و صرع از دو کشور به صورت تصادفی انجام شد . بیماران از ۲ تا ۱۵ سال سن داشتند .
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده بود . طبق این گزارش , تعداد حوادث و حوادث ناگوار شدید منجر به قطع این مطالعه , مطابق با یافته های مطالعات پیشین این مطالعه بوده است .
پیش از این نشان داده شده است که در کلیه بیماران با tsc , حجم حفره بزرگ سلولی ( تومورهای با درجه پایین و تومورهای غیر سرطانی ) در کلیه ها کاهش می یابد . همچنین نشان داده شده است که در بیماران با tsc ظاهر زخم های پوستی را بهبود می بخشد .
همان مسیر مشابه با رشد سلولی بیش فعال در tsc هم در دیگر سرطان ها و بیماری های نورولوژیک مانند آلزایمر , دیابت نوع , بیماری پارکینسون , بیماری هانتینگتون و اوتیسم نقش دارد . این امر باعث می شود که یک مهارکننده قوی , یک کاندیدای بالقوه برای درمان این اختلالات وابسته به مواد مخدر باشد .
تقریبا ً همه کودکان و بزرگسالان در ایالات متحده و حدود یک میلیون نفر در سراسر دنیا با tsc زندگی می کنند . تصور می شود که کلینیک tsc در سینسیناتی کودکان بزرگ ترین کلینیک دنیاست . تیم درمانی چند رشته ای به دنبال بیش از ۴۰۰ کودک و بزرگ سال مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بوده و تمام جنبه های این اختلال را مدیریت می کند.
این شرکت در بازار به فروش می رسد . علاوه بر این , چند نفر از نویسندگان این تحقیق کارمند دولت هستند.
داشتن یک خویشاوند با صرع ممکن است خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش دهد
منبع :
آکادمی علوم اعصاب آمریکا
خلاصه :
براساس یک مطالعه جدید , داشتن یک بستگان درجه اول ممکن است خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش دهد .
با توجه به مطالعه ای که در ماه ژوئن منتشر شد , در مجله پزشکی آکادمی علوم اعصاب آمریکا , داشتن یک رابطه درجه اول با صرع ممکن است باعث افزایش خطر ابتلا به اوتیسم شود .
او گفت : " مطالعات دیگر این دو شرایط را به هم مرتبط کرده اند , اما مطالعه ما به طور خاص به برادران و خواهران و پسران و دختران مبتلا به صرع می پردازد تا خطر اوتیسم ممکن در این بستگان را مشخص کند . "
برای مطالعه , محققان به یک مرکز ثبت داده ها نگاه کردند و سه نفر از افراد مبتلا به صرع را شناسایی کردند . هر فرد مبتلا به صرع با پنج نفر بدون بیماری , جنس و از همان ناحیه در همان دوره مقایسه شد . همچنین خواهران و برادران و فرزندان مبتلایان به صرع با خواهران و برادران و فرزندان افراد مبتلا به صرع مقایسه شدند . خواهر و برادر و فرزند مبتلا به صرع از مطالعه خارج شدند .
در طول مدت پی گیری ۶ ساله , تعداد زیادی از شرکت کنندگان مبتلا به صرع و غیر مبتلا به صرع مبتلا به اتیسم تشخیص داده شدند . بنابراین افراد مبتلا به صرع در معرض خطر ابتلا به اتیسم قرار داشتند . ~~~ در مقایسه با بیماران مبتلا به صرع , بیش ترین خطر ابتلا به صرع در کودکان مبتلا به صرع در دوران کودکی مشاهده شد .
این مطالعه نشان داد که درصد افزایش خطر ابتلا به اتیسم برای خواهر و برادر و نوزاد حتی زمانی که فرد مبتلا به صرع کنار گذاشته شده است , افزایش می یابد . نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شد.
ساگین بایوا گفت : " هدف این است که اطلاعات بیشتری در مورد این که این دو بیماری ممکن است به یکدیگر مرتبط باشند , پیدا کنیم تا درمان هر دو شرایط را هدف قرار دهد . "

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...