روانشناسی

مطالعات نشان داده اند که از بین رفتن حس بویایی می تواند در میان علایم هشدار دهنده بیماری مانند آلزایمر و پارکینسون باشد . در حال حاضر محقق در دانشکده پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا می خواهد جستجو برای یافتن سرنخ هایی در مورد این فرآیند را حتی بیشتر کند , تا دریابد که آیا یک عامل مشترک مسئول از دست دادن بوی است که ممکن است به عنوان یک علامت هشدار اولیه برای تعدادی از بیماری های نورودژنراتیو مطرح باشد . در بررسی آنلاین لنست , ریچارد آل . دکترا , استاد روانشناسی و مدیر مرکز بو و مزه , به شواهدی اشاره می کند که پیوند مشترک ممکن است به گیرنده انتقال دهنده عصبی و تحریکی در مغز قدامی آسیب برساند .
او گفت : " ما باید مراحل توسعه این بیماری ها را باز کنیم . " ما می دانیم که از دست دادن بوی , نشانه اولیه آغاز آن ها است , بنابراین یافتن عوامل مشترک مرتبط با فقدان بو , می تواند سرنخ هایی را در مورد فرآیندهای پیش موجود که مراحل اولیه شماری از بیماری های نورودژنراتیو را آغاز می کنند , فراهم کند . درک این فرآیندها می تواند رویکردهای جدیدی به درمان آن ها ارائه کند , از جمله راه هایی برای کاهش یا توقف رشد آن ها قبل از وقوع آسیب برگشت ناپذیر . "
در حال حاضر , به نظر می رسد که از دست دادن بوی بیماری های نورودژنراتیو مختلف ناشی از بیماری های خاص بیماری است . به عبارت دیگر بیماری های مختلف می توانند باعث از بین رفتن بو به دلایل مختلف شوند . review - - اولین نوع از آن - - به بسیاری از بیماری های نورودژنراتیو با درجات مختلف اتلاف بو نگاه کرد و به دنبال یافتن یک پیوند مشترک بود که ممکن است چنین خساراتی را توضیح دهد . او عوامل فیزیولوژیکی و عوامل محیطی مانند آلودگی هوا , ویروس ها و مواجهه با آفت کش ها را مورد توجه قرار داد .
در نهایت , با توجه به اینکه هر امکان مورد ارزیابی قرار گرفت , مواردی وجود داشت که این فاکتورها نشان ندادند , که آن ها را به عنوان بیومارکرهای بالقوه جهانی در نظر گرفتند . "
محققان شواهدی قانع کننده برای یک راه حل نورولوژیک پیدا کردند : آسیب به گیرنده های انتقال دهنده عصبی و تحریکی در مغز قدامی - - عمدتا ً یک سیستم با استفاده از استیل کولین استراز . انتقال دهنده های عصبی مواد شیمیایی هستند که سیگنال هایی را در سراسر مغز می فرستند . فعالیت نورون ها بر فعالیت نورون ها در مغز تاثیر می گذارد . گیرنده ها سیگنال ها را دریافت می کنند و اگر آسیب ببینند , توانایی مغز برای پردازش بوها به طور طبیعی صدمه می زند .
او گفت : " خبر خوب این است که ما می توانیم آسیب های برخی از سیستم ها را با ارزیابی عملکرد آن ها در انسان های زنده با استفاده از فرآیندهای رادیو اکتیو و تصویربرداری مغز مانند توموگرافی پخش پوزیترون ( pet ) ارزیابی کنیم . " " متاسفانه , داده های کمی در حال حاضر در دسترس هستند و داده های تاریخی آسیب به سیستم های انتقال دهنده عصبی / عصبی شامل شمارش سلول از مطالعات کالبد شکافی محدود به چند بیماری است . علاوه بر این, داده های کمی در مورد وضعیت بویایی بیمار به ندرت در دسترس است , به خصوص قبل از تشخیص بیماری . "
جباروف گفت که فقدان داده های اولیه یک مشکل در سراسر هیات در جستجوی عواملی است که ممکن است منجر به توضیح از دست دادن بوی شود .
وی گفت : " آزمایش بو , بخشی از یک بررسی استاندارد نیست و مردم تا زمانی که سخت باشند , مشکل بویایی خود را تشخیص نمی دهند . " تحقیقات در حال حاضر در ژاپن هزاران نفر را طی چند سال آینده آزمایش خواهد کرد تا ارتباط بین تغییرات در بو و تنوع وسیعی از معیارهای فیزیولوژیکی در جمعیت های قدیمی تر را تعریف کند . "
او گفت : " اگر یک عامل جهانی وجود داشته باشد, مزایایی برای بیماران آشکار خواهد بود . " آسیب به گیرنده های انتقال دهنده عصبی و گیرنده, نوید یک امکان را می دهد , اما ما به تحقیقات بیشتری در این زمینه برای پاسخ به این سوال نیاز داریم . این می تواند کلید باز کردن درک بهتر از بیماری های نورولوژیک باشد . "

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...