روانشناسی

برای آزمایش اینکه exosomes منبع این مغز برای ارتباط بدن هستند ، تیم تحقیقاتی Haughey's exosomes را از خون موش های ۴ ساعت پس از تزریق سیتوکین - ۱ b به مغز جدا کرد و سپس the را به رگ های دم موش های مختلف تزریق کرد که cytokine و the مواد مخدر را قبلا ً در مغز خود داشتند .
محققان دریافتند که گلبول های سفید خون در موش های سالم که خون موش را از خون موش های مبتلا به آسیب مغزی دریافت کرده اند ، به محل آسیب مغزی منتقل شده اند که در آن محققان می گویند که exosomes از مغز در واکنش به آسیب به سیستم ایمنی منتقل شده است تا نگهبانان سلول ایمنی را به مغز ارسال کند .
وقتی آن ها کیسه های پروتئین و محموله ژنتیکی خود را از بین ببرند و آن ها را به موش تزریق کنند ، سلول های خونی دیگر به محل آسیب مغزی نمی روند .
در نهایت ، محققان محتوای مواد ژنتیکی و ژنتیکی of را در تلاش برای شناسایی مولکول های درون آن آنالیز کردند تا سیستم ایمنی آسیب مغزی را شناسایی کنند . آن ها ۱۰ پروتیین منحصر به فرد و ۲۳ microas - - بیتی از RNA را پیدا کردند که کد don't را برای ژن ها تعیین می کردند - در سطوح افزایش یافته در زباله دان . چندین این اجزا اتصالات به یک مکانیسم خاص استفاده شده توسط کبد برای فعال کردن التهاب دارند .
Haughey می گوید : " با توجه به پتانسیل درمانی هدف nSMase ، ما اکنون با دکتر باربارا Slusher ، Camilo Rojas ، Ajit توماس و همکاران در مرکز کشف دارو جانز هاپکینز برای شناسایی بازدارنده های قوی آنزیم nSMase که می تواند برای کاربردهای بالینی توسعه یابد ، کار می کنیم . "
تحریک فعلی ممکن است نورون های بصری را بعد از آسیب زنده نگه دارد - - اما با هزینه
نورون های عصبی مصنوعی ممکن است پس از یک ضایعه از مرگ نجات پیدا کنند - اما برای آن لازم است که قطع کنند .
مبدا :
موسسه روان شناسی پزشکی ، University - v. -
خلاصه :
محققان گزارش می دهند که برای موش ها و موش ها ، تحریک مکرر متناوب متناوب ( rtACS ) می تواند به حفظ نورون های بصری از مرگ سلولی پس از آسیب کمک کند .
تحریک الکتریکی مغز با اعمال جریان به چشم ممکن است به سلول های عصبی شبکیه کمک کند تا آسیب زنده بمانند . در حالی که این نورون ها ممکن است به عملکرد کامل باز نشوند ، از مرگ جلوگیری می شود . اما برای رسیدن به بقا ، اتصالات داخلی آن ها ، درخت dendritic ، نیاز به قطع سریع برای اقدام حفاظتی دارد . در مطالعه ای که در گزارش های علمی منتشر شد ، محققان دانشگاه ماگدبورگ ( آلمان ) و دانشگاه چینی هنگ کنگ گزارش دادند که برای موش ها و موش ها ، تحریک مکرر متناوب متناوب ( rtACS ) می تواند به حفظ نورون های بصری از مرگ سلولی پس از آسیب کمک کند .
از آنجا که بافت پشت چشم ، شبکیه چشم ، بخشی از مغز است ، محققان می توانند به طور مستقیم مشاهده کنند که چگونه سلول های مغزی در حیوان زنده واکنش نشان می دهند . محققان به طور مکرر نورون ها را در هر دو موش و هم موش بعد از آسیب عصب بینایی کنترل می کنند و بعد از این ضایعه ، مرگ نورونی را اندازه گیری می کنند. در کمال تعجب ، یک درمان neuroprotective با تحریک جریان متناوب الکتریکی ، بقای سلول را در شبکیه چشم افزایش داد ، اما همچنین یک تخلیه سریع و کامل از درخت dendritic neuron's ایجاد کرد . دندریت مثل یک درخت هستند که هزاران سیگنال از نورون های دیگر دریافت می کنند . این کار به آن ها این امکان را می دهد که اطلاعات بصری را پردازش کرده و سپس سیگنال ها را در امتداد عصب بینایی به سمت مغز انتقال دهند . سلول با retracting dendrites خود ، خود را از این شبکه ارتباطی intercellular بیرون می کشد و خاموش می شود - که به بقای خود کمک می کند .

منبع سایت علم روز

مشاوره روانشناسی...